Zespół PFAPA to skrót od Periodic Fever, Aphthous Stomatitis, Pharyngitis, and Adenitis. Jest to jedna z mało znanych chorób, która dotyka przede wszystkim dzieci. Zespół ten charakteryzuje się nawracającymi epizodami gorączki, bólami gardła, aftami w jamie ustnej oraz stanami zapalnymi węzłów chłonnych szyjnych. Chociaż PFAPA uważany jest za nieszkodliwy i nie powoduje długotrwałych powikłań, może znacząco wpłynąć na jakość życia dziecka oraz całej jego rodziny.
Objawy zespołu PFAPA są wyraźne i nawracające. Do głównych należą:
• Gorączka: Zazwyczaj pojawia się w regularnych odstępach czasu (co 3–5 tygodni) i trwa 3–7 dni. W większości przypadków jest to gorączka powyżej 38,5 °C.
• Aftozowe zapalenie jamy ustnej: Bolesne owrzodzenia w jamie ustnej, które mogą utrudniać przyjmowanie pokarmów.
• Zapalenie gardła: Ból gardła bez obecności infekcji paciorkowcowej.
• Adenitis: Obrzęk i tkliwość węzłów chłonnych szyjnych.
Diagnostyka zespołu PFAPA często opiera się na objawach klinicznych i wykluczeniu innych chorób. Nie istnieje specyficzny test potwierdzający tę diagnozę, co może prowadzić do opóźnionej identyfikacji i leczenia.
W gabinecie miałem już trzy przypadki, które miały wyżej wymienione objawy. Zawsze chodziło o dzieci w wieku od 6 do 12 lat. Gorączki były zawsze wysokie, trwały 2–3 dni i powtarzały się co 1–3 miesiące. Ciekawe było to, że mali pacjenci byli poza tym całkiem zdrowi, między napadami gorączki nie mieli żadnych innych wyraźniejszych objawów.
Chociaż zespół został opisany po raz pierwszy już w 1987 roku, dokładne przyczyny jego powstawania pozostają nieznane. Badania dostarczają jednak pewnych wskazówek, które mogą pomóc lepiej zrozumieć ten tajemniczy zespół.
1. Czynniki genetyczne
Jednym z najczęściej badanych aspektów zespołu PFAPA są czynniki genetyczne. Niektóre badania sugerują, że PFAPA może mieć podłoże genetyczne, ponieważ częściej występuje w rodzinach z historią podobnych zespołów lub chorób autoimmunologicznych. Mimo to nie zidentyfikowano żadnego konkretnego genu, który byłby bezpośrednio odpowiedzialny za PFAPA.
2. Układ odpornościowy
Inne teorie koncentrują się na układzie odpornościowym. Przypuszcza się, że zespół PFAPA może być wynikiem nieprawidłowej regulacji układu odpornościowego. Organizm może nadmiernie reagować na powszechne infekcje lub bodźce, co prowadzi do nawracających epizodów zapalnych. Proces ten mógłby wyjaśniać regularność i powtarzalność objawów.
3. Czynniki infekcyjne
Chociaż żadna konkretna infekcja nie została powiązana z zespołem PFAPA, niektórzy eksperci uważają, że powszechne infekcje wirusowe lub bakteryjne mogą działać jako wyzwalacze. Organizm dziecka może reagować na te infekcje w sposób nieprawidłowy, co prowadzi do objawów zespołu PFAPA. Teoria ta wymaga jednak dalszych badań.
4. Czynniki środowiskowe
Możliwą rolę odgrywają tu również czynniki środowiskowe – jakość środowiska życia oraz ekspozycja na różne alergeny lub toksyny mogą mieć wpływ na rozwój zespołu PFAPA. Niemniej jednak dowody na poparcie tej teorii są na razie ograniczone.
Pomimo postępów w badaniach, dokładne przyczyny zespołu PFAPA pozostają niejasne. Prawdopodobnie chodzi o kombinację predyspozycji genetycznych i czynników zewnętrznych, które wspólnie prowadzą do nieprawidłowej reakcji układu odpornościowego. Badania trwają nadal i miejmy nadzieję, że w przyszłości przyniosą odpowiedzi, które pomogą lepiej zrozumieć tę tajemniczą chorobę oraz opracować skuteczniejsze metody jej leczenia i profilaktyki.
Leczenie zespołu PFAPA jest objawowe. Zazwyczaj stosuje się kortykosteroidy, które mogą skrócić czas trwania epizodów gorączkowych, jednak nie wpływają na częstotliwość ich występowania. W niektórych przypadkach stosuje się tonsillektomię (usunięcie migdałków) jako środek mający na celu zmniejszenie częstotliwości lub całkowite zatrzymanie epizodów. Co moim zdaniem nie jest dobrym pomysłem i nie prowadzi do usunięcia przyczyny problemu.
Przyczyny zespołu PFAPA i gorączki okresowej nie są w pełni jasne nawet w tradycyjnej medycynie chińskiej. Słynny lekarz Zhang Zhong Jing w swoim dziele „Traktat o uszkodzeniach przez zimno” (III w. n.e.) wyjaśnia gorączki okresowe jako nierównowagę między warstwą odżywczą (Ying) a obronną (Wei). Jako leczenie wskazuje użycie receptury Gui Zhi Tang (znanej pod nazwą Skořicové pohlazení), która wyrównuje obie warstwy. Mieszanka Gui Zhi Tang jest pierwotnie stosowana w przypadku ataku organizmu przez wietrzne zimno (początkowa faza przeziębienia lub grypy oraz przy poceniu się, tzn. dominuje wiatr).
U wszystkich trzech pacjentów pediatrycznych zastosowałem inną kombinację. Wychodziłem z założenia, że chodzi o nawracające problemy, które z jakiegoś powodu powracają. Moim zdaniem chodzi o ukryty patogen. Celem większości patogenów, z którymi się spotykamy, jest przedostanie się do głębszych warstw organizmu, osiedlenie się tam i przy każdym osłabieniu pacjenta zaczęcie domagania się energii, a tym samym wywoływanie dziwnych objawów. Jeśli mamy dobrą Zheng Qi (chińskie określenie na odporność i siłę życiową), to patogeny nie przejdą przez zewnętrzne warstwy obronne. Są likwidowane lub wypierane. Jeśli organizm w momencie ataku patogenu nie jest w dobrej kondycji, to patogen przedostaje się do głębszych warstw, do narządów wewnętrznych. A stamtąd trudno go usunąć.
Ukryty patogen powoduje bardzo różnorodne i „dziwne” objawy. Medycyna zachodnia często nie potrafi zdiagnozować ich przyczyny, a pacjenci kończą na lekach przeciwdepresyjnych. Do typowych objawów należą zmęczenie i wyczerpanie, podwyższona temperatura, wędrujące bóle po ciele, objawy neurologiczne, wysypki skórne, mgła mózgowa itp. Typowym przykładem jest przewlekła borelioza, następstwa mononukleozy czy infekcja chlamydią.
Moim zdaniem przyczyną u moich trzech pacjentów z zespołem PFAPA był właśnie „ukryty patogen”.
Tego twierdzenia nie da się jednoznacznie udowodnić, ale moim zdaniem do powstania ukrytego patogenu (a tym samym zespołu PFAPA) może dojść poprzez szczepienie. Szczepienie wprowadza patogen do organizmu. Nawet jeśli jest martwy lub osłabiony. Omija on zewnętrzne warstwy obronne. Dostaje się bezpośrednio do wnętrza organizmu. Z mojego doświadczenia (na przykład u osób zaszczepionych przeciwko covidowi) wynika, że nawet z takich patogenów mogą stać się ukryte patogeny i powodować różnorodne dziwne objawy, w tym zespół PFAPA. Podejrzewa się je również jako przyczynę chorób autoimmunologicznych i różnych przewlekłych stanów zapalnych.
Na podstawie powyższego u moich trzech małych pacjentów z tymi objawami zespołu PFAPA zastosowałem witalny grzyb Coriolus (Coriolus versicolor – 40% polisacharydów od MycoMedica.cz), który jest wśród grzybów „największym zabójcą” wszystkiego, co nie należy do organizmu. Likwiduje wirusy, bakterie, chlamydie, borelie, a nawet niekontrolowanie namnażające się komórki nowotworowe. Jest doskonały właśnie w przypadku ukrytych patogenów. U dzieci w wieku około 10 lat podaję 3 razy dziennie jedną kapsułkę. Zawsze stosuje się przez 5 dni, a następnie robi się 2 dni przerwy.
Drugim preparatem, który zastosowałem, jest receptura ziołowa Xiao Chai Hu Tang (znana pod czeską nazwą Otevření dveří od YaoMedica.cz). Ta receptura jest stosowana w szerokim spektrum różnorodnych wskazań. Podaję ją przy przewlekłych stanach zapalnych, nawracających chorobach, w leczeniu uzupełniającym po ostrych infekcjach, ale także przy ostrych infekcjach, zapaleniach oskrzeli, czopach na migdałkach, długotrwałym kaszlu, zapaleniach wątroby, zapaleniach żołądka, refluksie i zgadze, stanach wyczerpania itd. A przede wszystkim przy ukrytych patogenach. Według medycyny chińskiej rozwiązuje problemy w warstwie Shao Yang, która jest warstwą między zewnętrzem a wnętrzem. Typowym objawem zaatakowania tej warstwy jest naprzemienne występowanie dreszczy i gorączki.
Recepturę ziołową Xiao Chai Hu Tang oraz grzyb Coriolus podawałem w przypadku zespołu PFAPA do momentu, aż objawy całkowicie ustąpiły, tzn. dopóki przestały pojawiać się okresowe gorączki.
Czas leczenia trwał od 3 do 8 miesięcy. Wiele zależało od ogólnej konstytucji, a także od kondycji pacjenta. Wskazane jest podawanie obu preparatów raczej przez dłuższy czas, ponieważ ukryty patogen ma tendencję do prawdziwego ukrywania się i pojawiania się tylko w momencie osłabienia organizmu. Poza tym człowiek czuje się dobrze. Trudno więc ocenić, czy patogen wciąż w nas tkwi, czy jest już pod kontrolą. Czasami nie udaje się go całkowicie usunąć, ważne jest jednak, aby Zheng Qi (lub odporność) przejęła nad nim kontrolę, dzięki czemu nie będzie się on objawiał nieprzyjemnymi symptomami, takimi jak okresowa gorączka.
Bardzo ważne jest, aby po opanowaniu patogenu wzmacniać nasz organizm, żeby patogen nie powracał. Przede wszystkim należy odżywiać się jakościowo, regularnie i różnorodnie. Nie stresować się i kontrolować swoje emocje. Oraz uśmiechać się przez cały dzień.
Zapisz się do newslettera, a nie ominie Cię żadna promocja ani ważna informacja
