Pierwszymi zwierzętami hodowlanymi ludów koczowniczych były owce i kozy. Oprócz mleka i mięsa dawały one bowiem wełnę oraz futrzaną skórę na odzież. Picie mleka ma swoje początki prawdopodobnie także w obrzędach religijnych. Już starożytni Egipcjanie w IV dynastii dojili krowy.

W Europie bydło żyło dziko, było stosunkowo rzadkie i wykorzystywano je głównie jako zwierzęta pociągowe oraz do pozyskiwania mleka. W czasach średniowiecza krowy hodowano nie tylko na wsiach, ale także w miastach. W trakcie wojny trzydziestoletniej hodowla w miastach została całkowicie zniszczona, a pustoszone wsie również posiadały bardzo mało bydła.

Mleko i jego przetwory miały u nas ogromne znaczenie dla wyżywienia ludności. Wraz ze zbożami i ziemniakami przez długi czas stanowiły podstawę naszej diety. Najczęściej pito mleko kwaśne lub zsiadłe. Używano go również do zagęszczania zup, aby stały się bardziej pożywne. Mleko było nie tylko źródłem białka, ale także tłuszczu oraz witamin A i D.

Niestety, dzisiaj mleko krowie jest dalekie od bycia pełnowartościowym pożywieniem dla ludzi. Mleko samo w sobie zmieniło bowiem swoją naturalną naturę. Jest poddawane obróbce termicznej, homogenizacji, pasteryzacji i sztucznie wzbogacane różnymi dodatkami, takimi jak na przykład witamina D.

Mleko i produkty mleczne wpływają na energię środka, odżywiają płyny (Yin), wspierają ich tworzenie i nawilżają. Są odpowiednie dla osób z dużym wysuszeniem.

Przy niedoborze Qi i Yangu, które objawiają się zmęczeniem, chłodem, upławami ginekologicznymi, obrzękami, są one zazwyczaj objawem wyczerpanej i wychłodzonej śledziony. Przy tych problemach wskazane jest ograniczenie spożycia produktów mlecznych, zwłaszcza jesienią i zimą (głównie krowich), które tworzą dużo śluzu i wychładzają. Najmniej konfliktowe jest masło i parmezan, najbardziej konfliktowe jest mleko i jogurty.

W jadłospisie warto zastąpić białko zwierzęce jajami, a wapń warzywami (kalafior, brokuły, bakłażan, rzepa, seler, skorzonera, buraki, kapusta pekińska, jarmuż, kapusta, chrzan, marchew, mleko makowe, czarny sezam, nasiona słonecznika, czarny sezam itp.), ewentualnie warto zamienić je na wywary/mleka roślinne.

Mleko kobyle

Mleko kobyle zawiera mniej substancji alergizujących niż mleko krowie i jest znacznie bardziej podobne do mleka ludzkiego, ponieważ w odróżnieniu od mleka krowiego zawiera immunoglobuliny i cukier mleczny. O pozytywnym wpływie na organizm pisali już Chińczycy trzy tysiące lat temu. W tym mleku kąpała się egipska królowa Kleopatra, piła je również codziennie.

Zawiera dużą ilość nienasyconych kwasów tłuszczowych, glikoproteiny, białka, proteiny, albuminę, globuliny i immunoglobuliny. Zapobiega przedwczesnemu starzeniu się, wpływa na odporność komórek. Jest stosowane w medycynie, do produkcji kumysu (sfermentowane mleko) oraz przy produkcji kosmetyków.

Ma ciepłą naturę, odżywia krew i płyny, sprzyja żołądkowi i śledzionie oraz ma słodki smak.

Mleko krowie

ma słodki smak i neutralną naturę, wchodzi w obieg serca, płuc i żołądka, jogurt ma smak słodki i chłodną naturę, wchodzi w obieg płuc, wątroby, żołądka i jelita grubego.

Mleko kozie

ma słodki smak i ciepłą naturę. Wchodzi w obieg płuc, nerek i żołądka. To mleko tworzy znacznie mniej śluzu w porównaniu z mlekiem krowim.

Mleko owcze

zawiera więcej białka, witaminy B2, B6, B12 oraz większą ilość enzymów, głównie amylazy. Można nim również zastępować mleko krowie, ponieważ tworzy mniej śluzu.

Mleko wielbłądzie

Przez wiele stuleci pili je głównie Beduini właśnie dzięki jego właściwościom odżywczym. Mleko zawiera dużą ilość witaminy C, żelaza, jest bogate w białko i ma znacznie mniej tłuszczu niż mleko krowie.

Ma neutralną do orzeźwiającej naturę oraz słodki i słony smak, wspiera pracę śledziony, żołądka i nerek.