Do Europy Środkowej sprowadzili go benedyktyni, którzy uprawiali go w swoich ogrodach. Jego ojczyzną jest jednak Europa Południowa, zachodnia i środkowa Azja. U nas można go spotkać w ogrodach jako roślinę miododajną. Ziele zbiera się 2 razy w roku, zawsze, gdy zaczyna kwitnąć.

Często używały go nasze babcie do przyprawiania zup, dań z roślin strączkowych, a świeże listki były składnikiem różnych sałatek. Bardziej znany jest w kuchni francuskiej. Stosuje się go w produkcji likierów oraz w medycynie przy wytwarzaniu leków na kaszel i zapalenie oskrzeli. Na Wschodzie liście hyzopu poddaje się fermentacji, uzyskując z nich napój zwany sorbetem.

Suszony hyzop ma ciepłą naturę i ostry smak, świeży ma ciepłą naturę i gorzki smak.