Mimo to, że powszechnie zaliczamy go do owoców, jest to rodzaj warzywa owocowego, które należy do rodziny dyniowatych. Melony dzielą się na dwie główne grupy. Arbuz – kawon zwyczajny oraz melon cukrowy, który zalicza się do rodzaju Cucumis razem z ogórkiem siewnym. Prawdopodobnie pochodzi z subtropikalnej Afryki, skąd rozprzestrzenił się do Azji. Persowie uprawiali je już cztery tysiące lat temu, a dzięki nim uprawa rozprzestrzeniła się do wschodnich Indii i Europy. W Pompejach zachowały się malowidła ścienne, na których pojawiają się melony. W świecie islamskim był bardzo ważnym pokarmem postnym. W XV wieku dzięki misjonarzom wędruje z Armenii do Europy Zachodniej. Melony cukrowe były uprawiane w Europie Wschodniej w IV do II wieku p.n.e.
Arbuz zawiera 90% wody, jest świetnym źródłem płynów, jest bogaty w karoten, witaminę C, B6, B3, kwas foliowy, żelazo, mangan.
Dodają energii życiowej i odmładzają, poprawiają stan skóry i włosów, wspierają wykorzystanie białek, aktywują hormony płciowe i wspierają libido.
Arbuz ma słodki smak i chłodną naturę. Oczyszcza gorąco, gasi pragnienie, jest moczopędny. Nie spożywać przy osłabieniu żołądka i śledziony oraz przy wilgoci.
Melon cukrowy zazwyczaj spożywa się z szynką parmeńską, łososiem lub słodkim winem. Nie zawiera tak wysokiego procentu wody jak arbuz oraz sacharozę.
Ma słodki smak i orzeźwiającą naturę.

Charakterystyka i działanie grzybów według tradycyjnej medycyny chińskiej

Opis mieszanek ziołowych, działania według medycyny chińskiej oraz głównego zastosowania

Zalecenia dietetyczne, w tym poszczególne produkty spożywcze dla konkretnych obrazów klinicznych

Charakterystyka i działanie ziół według tradycyjnej medycyny chińskiej

Charakterystyka żywności i jej wpływ na poszczególne narządy

Podział ziół i grzybów według poszczególnych chorób