Świnia była zwierzęciem ciepłych krajów. Hodowano ją w czasach pierwszych faraonów w Egipcie, a bardzo chętnie jadali ją także starożytni Grecy. Również u nas bardzo często hodowano świnie typu mięsnego, a jesienne świniobicie było źródłem mięsa na długą zimę. Mięso wędzono, peklowano i przechowywano w drewnianych beczkach.

Zawiera witaminy B1, B2, B3.

Wieprzowina jest ciepła, dlatego niezbyt nadaje się do spożywania latem i używania do grillowania. Niepotrzebnie nas przegrzewa. Ma słodki i słony smak, wspiera pracę wątroby, wzmacnia nerki, tworzy krew i nawilża.

Tego mięsa powinny unikać osoby cierpiące na choroby skóry, bardzo umiarkowanie powinny je również spożywać osoby z chorobami układu krążenia. Jesienią i zimą jest odpowiednim dodatkiem do diety, który dostarczy nam energii i ciepła. Podczas pieczenia dodawaj do niego na przykład jabłka, tak jak nasi przodkowie, aby nieco zneutralizować gorąco obróbki termicznej. Nadmierne spożycie wieprzowiny prowadzi do otyłości oraz tworzy wilgoć i śluz.