Są to małże morskie, a niektóre gatunki ostryg są jadalne. Już starożytni Rzymianie hodowali ostrygi w specjalnych wodach, we Francji zjawisko sztucznej hodowli rozwinęło się około XVII wieku. Popularność ostryg rosła tak bardzo, że ze względu na połowy na przełomie XVIII i XIX wieku trzeba było zacząć szukać nowych możliwości i źródeł, aby zaspokoić popyt rynkowy. I tak zaczęto sztucznie hodować ostrygi na jedzenie u wybrzeży śródziemnomorskich i północnoamerykańskich.

Zawierają dużą ilość glikogenu (skrobi zwierzęcej). W swoim ciele nie wytwarzają organicznych trucizn, czym znacząco różnią się od omułków, które są znane właśnie ze swojej toksyny.

Mają słodki smak i neutralną naturę. Wspierają pracę nerek i wątroby. Ochładzają krew i wspierają płodność. Nie są odpowiednie w przypadku chorób skóry.