Wytwarzany jest z ziaren soi fermentowanych przy użyciu pleśni wraz z wodą i solą. Jako przyprawa jest używany w Chinach (i ogólnie w kuchni azjatyckiej) od ponad 2500 lat. Zawiera dużą ilość przeciwutleniaczy, stanowi dobrą profilaktykę chorób układu krążenia, oczyszcza gorąco, detoksykuje, pomaga przy braku apetytu. Do Europy dotarł gdzieś w XVII wieku, podobnie jak inne rodzaje przypraw. Wysokiej jakości sos sojowy nie zawiera żadnych aromatów ani wzmacniaczy smaku. Najbardziej idealnie jest używać Shoyu, który produkowany jest z ziaren soi, kruszonej prażonej pszenicy, wody i soli przy użyciu kultury fermentacyjnej. Ma piękny ciemnobrązowy smak i nadaje się do doprawiania warzyw, zup i innych potraw przygotowywanych w stylu azjatyckim. Innym rodzajem wysokiej jakości sosu sojowego jest Tamari. Jest ciemniejszy niż Shoyu i powstaje podczas produkcji miso. Dlatego jego smak jest znacznie bardziej wyrazisty. Jest również bogatszy w minerały i pierwiastki śladowe oraz bardziej słony. Nadaje się również do przygotowywania potraw lub sushi.
Przy nadmiernym spożyciu może tworzyć śluz. Ma słony i słodki smak oraz chłodną naturę.

Charakterystyka i działanie grzybów według tradycyjnej medycyny chińskiej

Opis mieszanek ziołowych, działania według medycyny chińskiej oraz głównego zastosowania

Zalecenia dietetyczne, w tym poszczególne produkty spożywcze dla konkretnych obrazów klinicznych

Charakterystyka i działanie ziół według tradycyjnej medycyny chińskiej

Charakterystyka żywności i jej wpływ na poszczególne narządy

Podział ziół i grzybów według poszczególnych chorób