Człowiekowi zbieraczowi drzewa dostarczały nie tylko owoców, ale także słodkiego soku, u nas zwłaszcza brzoza (jest mniej słodka, ponieważ zawiera fruktozę) oraz klon, które wiosną krwawiły z uszkodzonych miejsc pnia, dostarczając w ten sposób soku o słodkim smaku. Sok ten był używany również jako sfermentowany, ale już nie do słodzenia, lecz jako pyszny napój. Zwłaszcza sok klonowy, który zawiera kwas jabłkowy, dobrze fermentował. Oba soki zawierają dużo enzymów, wapnia i potasu. Sok brzozowy stosowano w leczeniu suchot, a sok brzozowy i klonowy używano do wspierania płodności, piękna i wzrostu włosów. Sok brzozowy wykorzystywano również do produkcji octu.

Kolejnym ważnym słodzikiem był miód, który według malowideł jaskiniowych był znany już 8 000 lat temu. Jako zrównoważony produkt spożywczy uważali go starożytni Chińczycy w swoich dziełach pochodzących z lat 2 000 p.n.e. Setkę przepisów można znaleźć w starych papirusach w Egipcie, znali go Asyryjczycy i całe Śródziemnomorze, Majowie oraz Persowie.

Miód został zastąpiony cukrem po raz pierwszy w Chinach w 350 r. n.e., w 510 r. n.e. w Persji. W XI wieku dzięki wyprawom krzyżowym cukier pojawił się w Europie jako luksusowa przyprawa, a w 1480 roku trzcinę cukrową zaczęto uprawiać w basenie Morza Śródziemnego. Cukier zaczął tanieć dopiero wraz z początkiem plantacji zamorskich, ale dla zwykłych ludzi był długo niedostępny i drogi. Sprzedawano go głównie w aptekach.

U nas na rozkaz Marii Teresy prowadzono próby produkcji cukru z soku klonowego. Ale podczas wojen napoleońskich klon zaczął być wypierany przez buraki, które były znacznie bogatsze w cukier. I tak cukier buraczany zajął miejsce syropów, stopniowo je wypierając, i stał się ważną rośliną uprawną do produkcji cukru w Czechach.

W czeskich gospodarstwach domowych najczęściej używano tartej marchwi, którą suszono i mielono, a następnie słodzono nią. Podobnie wykorzystywano śliwki i gruszki.

Cukier biały

Ma słodki smak i ciepłą do neutralnej naturę. Nawilża płuca, wspiera tworzenie płynów i powoduje pustkę żołądka. Szybko tworzy wilgotne gorąco, osłabia nerki i ma negatywny wpływ na stan kości.

Miód

Ma słodki smak i neutralną naturę. Nawilża płuca i jelito cienkie, ma działanie detoksykacyjne. Wspiera apetyt. Nie jest odpowiedni, jeśli ciało łatwo akumuluje wilgoć oraz przy biegunce.

Melasa

Jest to ekstrakt z trzciny cukrowej lub buraka cukrowego, który uzyskuje się podczas produkcji cukru. Zawiera wiele substancji mineralnych, takich jak wapń, magnez, fosfor, żelazo, potas, sód, cynk, miedź, chrom, glukozę, sacharozę. Nienasycone kwasy tłuszczowe, witaminy z grupy B i enzymy.

Wspiera oczyszczanie układu limfatycznego, poprawia funkcję mięśni i korzystnie wpływa na choroby zwyrodnieniowe stawów. Regeneruje układ naczyniowy, reguluje ciśnienie krwi, jest odpowiednia przy niedoborze żelaza, owrzodzeniach podudzi, hemoroidach i chorobach skóry.

Ma słodki smak i ciepłą naturę. Mimo że posiada wiele ważnych substancji, tworzy wilgoć, więc z jej używaniem powinniśmy postępować umiarkowanie.

Cukier nierafinowany – cukier brązowy

Ma słodki smak i ciepłą naturę. Usuwa skurcze, wspiera energię, tworzy śluz.

Cukier słodowy

Ma również słodki smak i ciepłą naturę. Nawilża płuca i wspiera tworzenie płynów ustrojowych. Ma działanie detoksykacyjne, tworzy śluz.

Cukier buraczany

Jest pożywny i sycący, ale niezdrowy w ilościach, które nauczyliśmy się spożywać w ciągu ostatnich stu lat. Ma słodki smak i ciepłą naturę. Korzystnie wpływa na wątrobę, pomaga usunąć skurcze, łagodzi ostre bóle i bolesne miesiączkowanie. Tworzy śluz.