Kolejne święte zioło o tajemniczych właściwościach. Grecy wierzyli, że bogowie cieszyli się z wieńca z rozmarynu bardziej niż z wieńca ze złota. Starożytni Rzymianie zdobili rozmarynem swoje bóstwa i poświęcili go bogini Wenus. W średniowieczu wierzono, że odpędza złe duchy i nie mogło go zabraknąć przy żadnym z ważnych wydarzeń życiowych – chrzcie, ślubie i pogrzebie. Panny młode nosiły wianek z rozmarynu, a dopiero później został on zastąpiony mirtem.

Ten wieloletni krzew rośnie dziko w basenie Morza Śródziemnego, głównie we Włoszech, Jugosławii i Grecji.

Stosuje się go przy przygotowywaniu mięs, ziemniaków, zup, sosów do marynowania dziczyzny, baraniny i wieprzowiny. Jest nieodłącznym elementem kuchni francuskiej i włoskiej. Wykorzystuje się go jednak także w perfumerii, przy produkcji różnych preparatów kosmetycznych i olejków zapachowych, wód kolońskich oraz mydła.

Suszony rozmaryn ma ciepłą naturę i ostry smak, uwalnia blokady i wprawia w ruch. Świeży rozmaryn ma ciepłą naturę i gorzki smak.