Bardzo ceniona roślina stosowana w medycynie starożytnych Egipcjan, Greków i Rzymian. Największe znaczenie miała jako lek przeciw truciznom. Ten krzew uprawia się u nas w ogrodach oraz w skrzynkach. Warto zbierać ziele w czerwcu, lipcu i we wrześniu.

W medycynie ludowej wykorzystywano ją przy problemach trawiennych, braku apetytu oraz jako płukankę do gardła. Stosuje się ją również przy produkcji perfum oraz jako dodatek do koniaku. Na Wschodzie używają jej do produkcji napoju alkoholowego.

U nas używa się jej dziś bardzo rzadko, ale w zachodniej części Europy, dzięki silnemu aromatowi, stosowana jest do sałatek warzywnych, dań z sera, przy przygotowywaniu baraniny oraz do marynat przy peklowaniu dziczyzny, kiedy miesza się ją z jałowcem, szałwią i tymiankiem.

Ma odświeżającą do chłodnej naturę i gorzki smak.