To warzywo znali już Egipcjanie, Grecy i Rzymianie. Aromatyczne liście i łodygi używano podczas ceremonii pogrzebowych. Dziko rósł na podmokłych glebach w Europie, Azji oraz w Afryce Północnej i Ameryce.  Pierwsze wzmianki o jego stosowaniu pochodzą z XVI wieku, kiedy używano go głównie jako rośliny leczniczej. Uprawę rozpoczęto w rejonie Morza Śródziemnego, ale do Europy Środkowej dotarł dopiero na przełomie XVII i XVIII wieku.

Zawiera dużą ilość kwasu askorbinowego, beta-karotenu, białek, fosforu, żelaza, wapnia i magnezu oraz witamin z grupy B i olejki eteryczne.

Jest bardzo smaczny w mieszankach warzywnych, zupach lub sałatkach. Wyciska się z niego sok, a nasiona stosuje się jako przyprawę.

Wspomaga żołądek, śledzionę, wspiera detoksykację wątroby, oczyszcza krew i osusza wilgoć. Oczyszcza wiatr (drżenie, skurcze, zawroty głowy, tiki). Jest świetny przy trądziku, stanach zapalnych oczu, pęcherza moczowego, pieczeniu podczas oddawania moczu. Wspiera stawy, kości, więzadła przy artretyzmie, reumatyzmie, dnie moczanowej i wilgoci w jelitach.