Do Europy dotarła około XII wieku z południowej części Himalajów. Do nas przywędrowała ze wschodu prawdopodobnie na przełomie XIV i XV wieku, a swoją nazwę odziedziczyła dzięki pogańskim najeźdźcom.

Jest bardzo pożywna, zawiera 11% białka, 3% tłuszczu i około 55% węglowodanów. Jest bogata w witaminy B1, B2, E, C, cynk, miedź, selen, magnez. Stosuje się ją jako dodatek do zup, do świątecznych lub innych wypieków. W cieście warto ją stosować podobnie jak mąkę owsianą, maksymalnie w 1/3.

Nie wytwarza glutenu.

Ma chłodną naturę oraz słodki i słony smak. Rozprasza wilgoć, nawilża i rozpuszcza śluz.

Jest świetna przy chorobach naczyń krwionośnych i układu sercowo-naczyniowego, zawiera rutynę, która ma pozytywny wpływ na naczynia krwionośne, wspiera obniżanie cholesterolu. Jest odpowiednia dla każdego rodzaju diety, także dla tych, którzy starają się walczyć z nadmiarowymi kilogramami. Stosuje się ją przy uczuciu nudności i zastoju pokarmu. Rozluźnia jelita, leczy akumulacje. W okresie zimowym nie zapomnij uzupełnić jej cynamonem oraz w słonej formie kurkumą lub szafranem, aby zneutralizować jej chłodną naturę.