Dla ogrodników uciążliwy chwast, dla zielarzy kryje w sobie ogromną moc leczniczą. Pierwsze wiosenne listki zwalczają wiosenne zmęczenie i dostarczają organizmowi witamin. Gospodynie wykorzystywały listki do przygotowywania sałatek i dodawały je do potraw, przyrządzały z nich wiosenną zieloną zupę razem z pokrzywą i innymi ziołami, aby po zimie wspomóc przyjmowanie witamin.

Liście mniszka lekarskiego zawierają witaminy A, B, C i D, beta-karoten, a z minerałów krzem, potas, wapń i żelazo.

Korzeń zawiera substancje gorzkie, garbniki, fitoncydy, inulinę, cholinę, sterole, żywice, olejki eteryczne, białka oraz z minerałów miedź, mangan i potas.

Surowcem leczniczym jest głównie korzeń, który należy zbierać jesienią. Jego gorzki smak predestynuje go do leczenia wszelkich problemów trawiennych. Wspomaga pracę wątroby, pęcherzyka żółciowego (zapobiega tworzeniu się i wzrostowi kamieni żółciowych), nerek, jelit, wspiera tworzenie czerwonych krwinek i proces krwiotwórczy, silnie oczyszcza. Poprawia pracę trzustki i jest świetny również przy cukrzycy. Obniża ciśnienie krwi, wspomaga krążenie krwi i poprawia pracę serca. Wspomaga oddawanie moczu, dzięki czemu jest doskonały podczas diet i przy zatrzymywaniu wody w organizmie.

Działanie liści mniszka lekarskiego docenią wszyscy ci, którzy mają zwiększone wydzielanie soków żołądkowych (świetny jest sok z liści mniszka, kieliszek przed jedzeniem), a także reumatycy (doskonała jest sześciotygodniowa kuracja, podczas której codziennie zjada się garść liści mniszka),

Wchodzi w meridian serca i jelita cienkiego, ma odświeżającą naturę i gorzki smak.