Do Europy dotarła dzięki Arabom z Indii już w starożytności, nazywano ją również indyjskim szafranem. W średniowieczu używano jej jako barwnika, do produkcji perfum, ale nasączano nią także drewno i metale. Kurkuma długa pochodzi z Indii i Wietnamu.
W medycynie ludowej stosowano ją jako lek na choroby nerek, żołądka i woreczka żółciowego. Obecnie używana jest przy problemach z artrozą oraz jako profilaktyka demencji starczej i choroby Alzheimera.
Jako samodzielna przyprawa używana jest rzadko. Jest jednak ważnym składnikiem najpopularniejszej mieszanki przypraw – curry. W przemyśle spożywczym dodaje się ją do musztardy i sosu Worcestershire. Przyprawia się nią jajecznicę, sosy, marynaty do pieczonych i marynowanych kurczaków, majonezy, sałatki rybne i zupy. Olejek eteryczny z kurkumy wykorzystywany jest w perfumerii.
Ma ciepłą naturę i gorzki smak, prowadzi w dół oraz pobudza trawienie i transformację.

Charakterystyka i działanie grzybów według tradycyjnej medycyny chińskiej

Opis mieszanek ziołowych, działania według medycyny chińskiej oraz głównego zastosowania

Zalecenia dietetyczne, w tym poszczególne produkty spożywcze dla konkretnych obrazów klinicznych

Charakterystyka i działanie ziół według tradycyjnej medycyny chińskiej

Charakterystyka żywności i jej wpływ na poszczególne narządy

Podział ziół i grzybów według poszczególnych chorób