Encyklopedia
encyklopedie-bg.svg
encyklopedie.svg

Jego domem jest południowa Rosja i region Morza Śródziemnego. Stamtąd stopniowo rozprzestrzenił się do Europy i od samego początku służył również do celów leczniczych. Chrzan jest naszą rośliną uprawną, która już w średniowieczu była uprawiana i eksportowana do krajów ościennych. Jest to również piękny kwiat dekoracyjny, ponieważ gdy zakwita, tworzy główkę pełną wspaniałych białych kwiatów. W kuchni i leczeniu wykorzystuje się wyłącznie korzeń. Pobudza pracę żołądka i jelit, rozluźnia skurcze żołądka, podnosi ciśnienie krwi, oczyszcza krew, działa moczopędnie i jest świetny w rekonwalescencji górnych dróg oddechowych, bardzo dobrze oczyszcza płuca ze śluzu. Ma działanie przeciwwirusowe i antybakteryjne.

Nalewka chrzanowa była stosowana przy bólach głowy, nacierano nią skronie, a okłady z chrzanu przykładano przy bólach pleców i mięśni.

Chrzan zawiera dużą ilość witaminy C, prowitaminy A, żelazo, potas, magnez, wapń i fosfor oraz dużą ilość substancji antybakteryjnych i fitoncydów.

Wchodzi w obieg płuc i jelita grubego, ma ciepłą naturę i ostry smak.