Znali go już starożytni Grecy i Rzymianie. Uprawiano go w Indiach i w basenie Morza Śródziemnego, skąd stopniowo rozprzestrzenił się do Europy. Był składnikiem leków i win. Uważano go za silny afrodyzjak i zioło nieśmiertelności. Wykorzystuje się zarówno liście, jak i nasiona.

Stosuje się go do słodkich wypieków, sosów oraz w kuchni orientalnej. Do potraw dodajemy go dopiero pod koniec gotowania, aby go nie zepsuć. Kolendra oczyszcza płuca ze śluzu, jest świetna do zup, mięs, warzyw, ryżu, przyjemnie rozgrzewa i jest znacznie delikatniejsza niż cynamon. Pobudza apetyt, a odwar z kolendry wspomaga pocenie.

Ma ciepłą naturę, świeża nać i nasiona są ostre, prowadzą energię w górę, uwalniają powierzchnię i zastój, korzystnie wpływają na płuca i jelito grube. Suszona nać ma ciepłą naturę, ale nie jest tak ostra i korzystniej wpływa na żołądek oraz śledzionę.