Archeolodzy odkryli, że już 50 000 lat temu ludzie poprawiali smak potraw liśćmi i owocami niektórych roślin, które miały charakterystyczny zapach i smak.

Pierwsze wzmianki o przyprawach pochodzą z Mezopotamii, gdzie uprawiano szereg tych aromatycznych roślin. Na glinianych tabliczkach znajdowały się wzmianki o kolendrze, kminie, koperku, szafranie, koprze włoskim, tymianku i kminku. Okrutny wojownik, asyryjski król Merodach-Baladan, pozostawił nam pierwszą księgę o ogrodnictwie użytkowym z opisami i przepisami dotyczącymi uprawy ziół i przypraw; możemy tam przeczytać o kardamonie, kolendrze, czosnku, koperku, cebuli, tymianku i szafranie. Jego księga pochodzi z okresu 721–710 p.n.e.

Babilończycy byli nie tylko zręcznymi hodowcami przypraw, ale przede wszystkim sprawnymi handlarzami przyprawami. Persowie w starożytności znali wiele rodzajów cebuli i czosnku, a w starożytnych Indiach znane są pisemne dowody z IX wieku p.n.e., które wspominają o ziołach i przyprawach. Już wtedy znano cynamon, kardamon, goździki, pieprz, imbir, galgant, kurkumę i gałkę muszkatołową.

Pierwsze wzmianki o recepturach leków i przypraw w Chinach sięgają 2700 roku p.n.e. Na długo przed przybyciem Kolumba w Ameryce znano wanilię, ziele angielskie i paprykę. W starożytnym Egipcie znamy z papirusów pochodzących z 1500 roku p.n.e. przegląd przypraw i przepisów, w których możemy znaleźć miętę, gorczycę, tatarak, sezam, kminek i cynamon.

W tamtych czasach przyprawy ceniono tak samo jak drogocenne towary, perły, metale szlachetne i kamienie szlachetne.

Czasy, gdy odkrywcy podczas swoich podróży po przyprawy odkrywali także nowe lądy, gdy monopole na handel przyprawami były trzymane żelazną ręką, a ludzie tracili dla nich życie. Gdy niektóre imperia niepomiernie się bogaciły, a inne upadały. Zniknęły także znaczące europejskie rynki przypraw w Wenecji, Lizbonie, Antwerpii i Amsterdamie. Dziś przyprawy są dostępne, ale wciąż pozostaje w nich ta nuta zapachu i tajemniczości odległych krain.

Przyprawy regulują termikę potraw, stymulują i zapobiegają zastojom pokarmu w żołądku i jelitach. Pracujemy z nimi ostrożnie i nie łączymy zbyt wielu rodzajów przypraw, aby nie zatracić naturalnego smaku potrawy.