Pochodzi ze wschodniego basenu Morza Śródziemnego i zachodniej Azji. Był znany już w starożytności. Karol Wielki nakazał nawet uprawę kopru w swoich posiadłościach i obficie go wykorzystywał. Stosuje się korzeń, całe rośliny oraz nać.

Doprawiano nim ryby, gotowane mięso, sosy mleczne i zupy, pasty oraz sałatki. Używano go do zalewy przy konserwowaniu ogórków, kapusty i cebuli.

Stosowano go na świeżo, suszono lub marynowano w soli czy occie. Pozytywnie wpływa na problemy trawienne i wzdęcia. Wspomaga wydzielanie soków żołądkowych, produkcję mleka matki, łagodzi kaszel i pomaga przy bezsenności. Nasiona kopru zawierają witaminę C, A oraz wapń. Żucie nasion odświeżało oddech.

Koper ma ciepłą naturę, świeża i suszona nać jest ostra, uwalnia zastoje, wspiera pracę żołądka i śledziony. Korzeń ma ciepłą naturę, jest ostry i gorzki.