Prawdopodobnie została udomowiona równolegle w Mezopotamii, Egipcie, Chinach i Azji Południowo-Wschodniej oraz na obszarze Grecji i Rzymu około III do II tysiąclecia p.n.e. Ze szczątków kostnych wynika, że kaczki hodowano w Babilonie, Indiach i Izraelu. W średniowieczu hodowano je raczej jako przysmak i uważano za potrawę postną. Dopiero na przełomie XVI i XVII wieku hodowla kaczek rozprzestrzeniła się w Europie Środkowej.

Jest bogata w żelazo oraz witaminy z grupy B, witaminę A, D i E.

Mięso kaczki ma odświeżający charakter oraz słodki i słony smak. Doskonale uzupełnia, nawilża i wspomaga tworzenie płynów, które są ważne dla nawilżania błon śluzowych, oczyszcza z gorąca, jest lekko moczopędne. Sprawdza się w przypadku niedokrwistości oraz wszędzie tam, gdzie występuje zmęczenie, brak energii, wysuszone błony śluzowe lub suchy kaszel. Nie jest zalecane przy niedoborze śledziony.