Wzmianki o jęczmieniu znajdziemy już w mitologii chińskiej i indyjskiej. Archeologicznie jego występowanie udokumentowano w czasach prehistorycznych na terenie Europy, Azji i Afryki. Na nasze tereny dotarł około pięciu tysięcy lat temu dzięki ludom wędrownym z południowo-zachodniej Azji. Jeszcze w starożytności powszechnie jadano kaszę jęczmienną. Dziś możemy się z nim spotkać w jadłospisach na Bliskim Wschodzie.

W Europie został wyparty przez pszenicę i używany jest tutaj głównie do produkcji słodu. Pierwotne odmiany jęczmienia zawierały dużą ilość BetaGlukan, ale dzięki hodowli niestety utraciły tę wysoką zawartość.

Zawiera wiele witamin z grupy B, nie jest standardową mąką używaną do wypieku chleba. Zwiększa elastyczność i trwałość ciast i często jest używany jako dodatek do baz ciast lub do wypieku płaskich placków chlebowych, racuchów i naleśników.

Pęczak jęczmienny używany jest jako dodatek do zup.

Ma bardzo niską zawartość glutenu.