Encyklopedia
encyklopedie-bg.svg
encyklopedie.svg

Dziki przodek bydła domowego występował od Europy Zachodniej, przez Bliski Wschód, aż po Zakaukazie. Od VII wieku p.n.e. następowała stopniowa udomowienie, głównie w Indiach, Egipcie i na Bałkanach. Początkowo był hodowany jako zwierzę święte i ofiarne, a dopiero około III wieku p.n.e. udokumentowano, że w Mezopotamii, Indiach i Egipcie zaczęto wykorzystywać mleko i mięso bydła.

Początkowo czerwone bydło hodowane w Czechach jest czasem nazywane bydłem celtyckim, ponieważ do Europy Środkowej sprowadzili je Celtowie.

Zawiera około 19% białka, 8% tłuszczu, jeśli je gotujemy, zawiera 31% białka i 8% tłuszczu. Jest źródłem żelaza, cynku, selenu, kwasu foliowego, witaminy B12, wspiera krwiotworzenie. Wołowina nie jest wskazana w przypadku chorób takich jak dna moczanowa oraz przy chorobach skóry. Z drugiej strony jest bardzo korzystna przy uzupełnianiu krwi, zwłaszcza poprzez wywary.

Ma słodki smak, naturę neutralną do ciepłej i wchodzi do śledziony, żołądka i nerek.