Historycznie udokumentowano, że fasola była używana już w 5000 roku p.n.e. w Peru, Mezopotamii i Egipcie. Istnieje kilkadziesiąt gatunków fasoli. W starych czeskich przepisach ugotowaną fasolę uzupełniano suszonymi śliwkami. Fasolę rozgotowywano, zagęszczano zasmażką, solono, zakwaszano i dodawano do niej suszone śliwki, które chwilę gotowano. Podawano jako zimową kolację lub śniadanie.

Fasola ma słodki smak, wpływa na pracę serca i nerek oraz ma właściwości orzeźwiające. Jest odpowiednia w okresie menopauzy oraz przy chorobach serca. Pomaga w połączeniu wody i ognia. Nawilża i wzmacnia serce oraz nerki.

Fasola Mungo ma słodki smak, wpływa na pracę serca, żołądka, wątroby i pęcherzyka żółciowego. Ma właściwości chłodzące. Jest to odpowiedni letni posiłek, zwłaszcza przy chorobach skóry i serca. Oczyszcza z gorąca i detoksykuje, obniża ciśnienie krwi, korzystnie wpływa na bóle głowy, wspomaga oddawanie moczu.

Fasola Adzuki pochodzi z Himalajów. W Chinach i Korei była uprawiana już w 1000 roku p.n.e., później rozprzestrzeniła się do Japonii. Ma wysoką zawartość wapnia i białka. Gotowano ją głównie na słodko. Używana jest do zup i dań duszonych.

Ma kwaśny i słodki smak, wpływa na serce, jelito cienkie, wątrobę, śledzionę, nerki i ma właściwości neutralne. Wzmacnia nerki i śledzionę, pomaga przy menopauzie, biegunce, krwi w stolcu, mykozach, oczyszcza z wietrznej wilgoci.