Jego domem jest Rosja i Azja Środkowa, ale dziś możemy go znaleźć we wszystkich krajach europejskich. Od czasów Pliniusza gałązkę estragonu noszono w ubraniu, aby chronić właściciela przed ukąszeniem węża.
Świeże młode pędy są ostro aromatyczne i używa się ich zarówno świeżych, jak i suszonych. Najlepiej zbierać je od maja do lipca. Najbardziej ceniony jest we Francji, gdzie stanowi nieodłączną część ich wykwintnej kuchni. Stosuje się go do sosów, zup, przy przygotowywaniu sałatek, majonezów, marynat, przy kiszeniu ogórków, pomidorów, przy produkcji musztardy i octu estragonowego.
W medycynie stosuje się go w celu pobudzenia wydzielania soków żołądkowych. Olejek eteryczny z estragonu jest używany w perfumerii.
Suszony estragon ma ciepłą naturę i ostry smak. Świeży estragon ma orzeźwiającą naturę i słodki smak. Korzystnie wpływa na śledzionę i żołądek.

Charakterystyka i działanie grzybów według tradycyjnej medycyny chińskiej

Opis mieszanek ziołowych, działania według medycyny chińskiej oraz głównego zastosowania

Zalecenia dietetyczne, w tym poszczególne produkty spożywcze dla konkretnych obrazów klinicznych

Charakterystyka i działanie ziół według tradycyjnej medycyny chińskiej

Charakterystyka żywności i jej wpływ na poszczególne narządy

Podział ziół i grzybów według poszczególnych chorób