Pochodzi z Azji Przedniej i jako pokarm jest znana już od neolitu. Po ziarnach soi i konopiach ma najwyższą zawartość białka, około 26%. Zawiera witaminy z grupy B, kwas foliowy, wapń, żelazo, potas, selen, fosfor i cynk. W wielu częściach świata jest więc bardzo ważnym składnikiem diety. Poszczególne rodzaje soczewicy różnią się wielkością i kolorem. Soczewica służy jako samodzielne danie, przygotowuje się z niej pożywną zupę, na Bliskim Wschodzie łączy się ją z ryżem lub podaje jako dodatek do mięsa kurczaka lub wieprzowiny. Soczewica jest lepiej strawna niż groch i fasola, a kupić ją można w całości, połówkach lub jako łamaną. Podobnie jak groch, należy w czeskich krajach do jednej z najstarszych roślin strączkowych. W Czechach używa się soczewicy brązowej, ma wysoką zawartość skrobi, a łupina jest trudniej strawna, dlatego przed gotowaniem konieczne jest jej namaczanie. Zazwyczaj gotuje się ją na kwaśno z jajkiem lub wędzonym mięsem, jako zupę soczewicową, ale można ją wykorzystać także do sałatek.

Ma słodki smak, wpływa na serce, śledzionę i nerki. Ma neutralną naturę. Wzmacnia serce i nerki oraz odwadnia.

Francuska zielona soczewica

Le puy nie musi być namaczana, ponieważ ma bardzo delikatną łupinę i delikatny orzechowy smak. Francuzi przygotowują z niej pyszną sałatkę lub tatar.

Żółta soczewica

łagodzi podrażniony żołądek i trzustkę. Ona również nie musi być namaczana przed gotowaniem, ale bardzo łatwo się rozgotowuje. Stosowana jest zwłaszcza w kuchni indyjskiej.

Czerwona soczewica

jest również dobrze strawna i nie musi być namaczana. Można z niej przygotować pyszną zupę, placuszki, dodać do sałatki lub przygotować z niej smaczną pastę czy placuszki. W ostatnich latach stała się również u nas w Czechach bardzo popularna, mniej wzdyma, a dzięki słodkiemu smakowi i neutralnej naturze sprzyja śledzionie i pomaga organizmowi uzupełniać zapasy energii.