Pierwsze dzikie rośliny zostały znalezione w południowo-wschodniej Syberii oraz na stepach Azji Środkowej. Następnie około 5 000 lat temu rozprzestrzenił się do innych części Azji, Egiptu, Europy Zachodniej i Środkowej. Przez wieki był używany nie tylko w kuchni, ale także jako profilaktyka i lek na różne choroby, w tym dżumę, już w starożytnej Grecji i Rzymie. Zawiera olejki eteryczne z alliiną (stąd jego działanie antybakteryjne), hormony, witaminy, minerały oraz dużą ilość jodu.
Pobudza krążenie krwi i wspiera przemianę materii, odmładza i wyszczupla. Od dawna stosowany był w leczeniu hemoroidów, reumatyzmu i astmy przy podwyższonym ciśnieniu krwi i cholesterolu, przy dolegliwościach sercowych i jelitowych (wzdęcia i biegunki). Naturalny antybiotyk, niszczy pasożyty, działa przeciwzakrzepowo i ma działanie przeciwnowotworowe.
Ma ostry smak i ciepłą do gorącej naturę. Jest silnym tonikiem Yangu - rozgrzewa, wspomaga pocenie, rozgrzewa płuca. Nie jest odpowiedni przy zgadze i problemach z trawieniem.

Charakterystyka i działanie grzybów według tradycyjnej medycyny chińskiej

Opis mieszanek ziołowych, działania według medycyny chińskiej oraz głównego zastosowania

Zalecenia dietetyczne, w tym poszczególne produkty spożywcze dla konkretnych obrazów klinicznych

Charakterystyka i działanie ziół według tradycyjnej medycyny chińskiej

Charakterystyka żywności i jej wpływ na poszczególne narządy

Podział ziół i grzybów według poszczególnych chorób