Pochodzi z rejonu Morza Śródziemnego. Pierwsze wzmianki o buraku ćwikłowym mają około 3000 lat i pochodzą z Babilonii. Znali go jednak również w starożytnym Rzymie, gdzie był powszechnie wykorzystywany nie tylko jako pożywienie, ale przede wszystkim jako lekarstwo.
Jest to bardzo wartościowe warzywo, które zawiera duże ilości sodu, potasu, wapnia, magnezu, rubidu i cezu. Z witamin zawiera głównie witaminę C oraz witaminy z grupy B, zawiera betainę, która zapobiega miażdżycy tętnic i wspomaga pracę wątroby.
Ugotowanego młodego buraka wystarczy tylko posolić, skropić cytryną i masłem. Do spożycia najczęściej wykorzystuje się podziemną część korzeniową, ale można spożywać również zielone liście, które najczęściej podawano duszone lub gotowane.
Burak ćwikłowy działa moczopędnie, usuwa sól z organizmu, pobudza pracę żołądka i wydzielanie żółci. Wspomaga wzrost komórek i naprawia ich jądra. Aktywuje tworzenie czerwonych krwinek, oczyszcza jelita z toksycznych substancji i pomaga przy zaparciach. Nadaje elastyczność i blask skórze, włosom i paznokciom. Neutralizuje, a jednocześnie usuwa toksyczne substancje.
Ma słodki smak oraz neutralną do chłodnej naturę.

Charakterystyka i działanie grzybów według tradycyjnej medycyny chińskiej

Opis mieszanek ziołowych, działania według medycyny chińskiej oraz głównego zastosowania

Zalecenia dietetyczne, w tym poszczególne produkty spożywcze dla konkretnych obrazów klinicznych

Charakterystyka i działanie ziół według tradycyjnej medycyny chińskiej

Charakterystyka żywności i jej wpływ na poszczególne narządy

Podział ziół i grzybów według poszczególnych chorób