Prawdopodobnie pochodzi z Iraku i w czasach antycznych z tego zakątka świata zaczęła rozprzestrzeniać się nie tylko do Azji, ale także do Europy. Już w tamtych czasach była uważana za bardzo ważny produkt spożywczy, a przede wszystkim za zioło. Stosowano ją przy problemach z pęcherzem moczowym, przy zaburzeniach krwiotworzenia oraz w profilaktyce przeciwko szkorbutowi.

Z powyższego zastosowania jasno wynika, że zawiera dużą ilość witaminy C i żelaza, a także witaminę B1, beta-karoten, potas, magnez i wapń.

Wchodzi w meridian płuc i jelita grubego. Ma neutralną naturę i ostry smak.