Owoce borówki czarnej i borówki amerykańskiej rosną u nas obficie w lasach i na polanach.

Ten niski krzew pochodzi z Azji Przedniej. Dziś jest rozpowszechniony nie tylko w Europie, ale także w północnej Azji i Ameryce.

Borówki były w naszych krajach zbierane i bardzo powszechnie używane nie tylko na świeżo, ale także suszone i przetwarzane. Nie tylko jako owoc, ale przede wszystkim jako powidła stanowiły dodatek do słodkiej kuchni; polewano nimi knedle, smarowano naleśniki i racuchy, nadziewano nimi bułki i pierogi. Chyba najbardziej znany był tzw. żahour – słodka papka z borówek, zagęszczana śmietaną.

Borówki są bogate w garbniki, przeciwutleniacze, bioflawonoidy, karotenoidy, prowitaminę A, witaminę C, witaminy z grupy B oraz cukry owocowe. Z minerałów zawierają magnez, potas, mangan, żelazo, miedź, cynk i chrom.

Herbata z liści borówki hamuje biegunkę i łagodzi żołądek. Zewnętrznie łagodzi egzemy i łuszczycę.

Borówka ma orzeźwiającą naturę i kwaśny smak, wspomaga krwiotworzenie, zatrzymuje płyny i nawilża błony śluzowe. Pomaga w odwadnianiu, chroni komórki przed wolnymi rodnikami. Obniża poziom cholesterolu.