Bazylia pochodzi z Indii Wschodnich. Tam była poświęcona bogu Wisznu, u Rzymian uważano ją za symbol nienawiści. Do Europy dotarła dopiero w XVI wieku. Średniowieczni lekarze zalecali wywar z bazylii na smutek i melancholię. Stosuje się kwitnące ziele oraz młode liście, zarówno świeże, jak i suszone.
Wspomaga apetyt, działa przeciw wzdęciom i skurczom żołądka oraz przy niestrawności i nudnościach. Dodaje się ją do sałatek, zup, dziczyzny. Do potraw dodaje się ją dopiero na końcu i już się jej nie gotuje. W domu można z niej przygotować bazyliowe pesto.
Bazylia ma ciepłą naturę i gorzki smak, korzystnie wpływa na pracę jelita cienkiego, śledziony i żołądka.

Charakterystyka i działanie grzybów według tradycyjnej medycyny chińskiej

Opis mieszanek ziołowych, działania według medycyny chińskiej oraz głównego zastosowania

Zalecenia dietetyczne, w tym poszczególne produkty spożywcze dla konkretnych obrazów klinicznych

Charakterystyka i działanie ziół według tradycyjnej medycyny chińskiej

Charakterystyka żywności i jej wpływ na poszczególne narządy

Podział ziół i grzybów według poszczególnych chorób