Encyklopedia
encyklopedie-bg.svg
encyklopedie.svg

Bazylia pochodzi z Indii Wschodnich. Tam była poświęcona bogu Wisznu, u Rzymian uważano ją za symbol nienawiści. Do Europy dotarła dopiero w XVI wieku. Średniowieczni lekarze zalecali wywar z bazylii na smutek i melancholię. Stosuje się kwitnące ziele oraz młode liście, zarówno świeże, jak i suszone.

Wspomaga apetyt, działa przeciw wzdęciom i skurczom żołądka oraz przy niestrawności i nudnościach. Dodaje się ją do sałatek, zup, dziczyzny. Do potraw dodaje się ją dopiero na końcu i już się jej nie gotuje. W domu można z niej przygotować bazyliowe pesto.

Bazylia ma ciepłą naturę i gorzki smak, korzystnie wpływa na pracę jelita cienkiego, śledziony i żołądka.