Bananowiec prawdopodobnie pochodzi z terenów dzisiejszej Papui-Nowej Gwinei około 8000 lat p.n.e. Następnie rozprzestrzenił się na Azję Południowo-Wschodnią. Pierwsza wzmianka o nim pojawiła się w tekstach buddyjskich około 600 roku p.n.e. Aleksander Wielki w 327 roku p.n.e. spróbował bananów w Indiach. Około 200 roku n.e. w starych chińskich tekstach opisano sad bananowy na tym terenie. Około 650 roku n.e. islamscy zdobywcy przywieźli banany do Palestyny, a arabscy kupcy rozpowszechnili je na większości terytorium Afryki. Pierwsze sady bananowe na Karaibach i w Ameryce Środkowej założyli w 1502 roku portugalscy koloniści.

Są bogate w węglowodany, dzięki czemu są bardzo sycące i zawierają dużo potasu. Jednocześnie są bardzo bogate w witaminę A, C oraz witaminy z grupy B.

Banany mają słodki smak i chłodną naturę. Oczyszczają z gorąca, nawilżają i detoksykują jelita. Tworzą płyny ustrojowe, są odpowiednie przy zaparciach i krwawiących hemoroidach. Jeśli ktoś ma problem z zimnem i obrzękami, powinien unikać bananów w surowej postaci. Może je jednak przygotować smażone na maśle, posypane cynamonem, kardamonem lub gałką muszkatołową.