Amarant pochodzi z szarłatu z rodzaju Amaranthus. Wywodzi się z Ameryki Południowej, gdzie do XVI wieku stanowił część diety tamtejszej ludności. Jest świętym ziarnem dawnych Inków. Dziś wykorzystuje się go raczej jako roślinę ozdobną lub tanią paszę dla bydła.

Najczęściej stosuje się go w połączeniu z innymi zbożami do przygotowania chleba, słodkich wypieków, ciasteczek i naleśników.

Amarant ma najwyższą zawartość białka i jedną z najwyższych zawartości błonnika spośród wszystkich zbóż. Zawiera aminokwas egzogenny lizynę, który w innych zbożach prawie nie występuje. Jest źródłem wapnia, magnezu i kwasu foliowego oraz ma wysoką zawartość żelaza i stosunkowo wysoką zawartość rutyny.

Popękane nasiona świetnie nadają się do panierowania ryb lub mięsa. Możemy go wykorzystywać do zagęszczania zup. Ze względu na to, że ma konsystencję żelatyny, nadaje się do produkcji dżemów owocowych. Jako mąkę dodaje się go maksymalnie w 20% do innych mąk.

Z nasion tłoczy się olej, który jest bogaty w skwalen i wykorzystywany w kosmetyce.

Amarant jest bezglutenowy.

Ma neutralną naturę, gorzki smak i wspiera pracę serca oraz jelita cienkiego.