Wilgotne gorąco to połączenie wilgoci i gorąca. Wilgoć w większości przypadków generowana jest przez osłabioną funkcję Śledziony. Śledziona źle transformuje pokarm i wytwarza patologiczną wilgoć. Gorąco może powstawać poprzez spożywanie „ognistych” pokarmów (ostre, pikantne, smażone, tłuste, alkohol itp.) lub generuje się z nadmiernych czy tłumionych emocji i stresu.
Jeśli te dwa składniki się połączą, tworzą tzw. wilgotne gorąco. Możemy sobie je wyobrazić jako klej, który wszystko zakleja. Moglibyśmy również powiedzieć stan zapalny lub raczej przewlekły stan zapalny.
Wilgotne gorąco w Wątrobie i Pęcherzyku żółciowym: Wątroba i Pęcherzyk żółciowy oraz ich kanały to organy, gdzie wilgotne gorąco objawia się najczęściej. Człowiek może wtedy mieć objawy, takie jak uczucie ucisku i pieczenia w podżebrzu, żółty tłusty nalot na korzeniu języka, drażliwość, wybuchowość, gorzki smak w ustach, różne sączące się stany zapalne skóry, nudności, zaczerwienienia i obrzęki w okolicy genitaliów i w pachwinach, zapalenia spojówek, cuchnące pocenie się, żółtaczka itp.
Atak na powierzchnię ciała: tępe i ciężkie uczucie w głowie, uczucie gorącego ciała bez obecności pocenia się, zmęczenie w kończynach aż do bólu mięśni. Głównym powodem jest osłabiona odporność, czyli Wei Qi.
Atak na skórę i mięśnie: egzemy, wysypki, które zawierają żółty płyn, zaognione krostki między palcami itp. Kiedy dojdzie jeszcze wiatr, zaczyna to wszystko jeszcze nieprzyjemnie swędzieć. Zależy to od części ciała, która jest zaatakowana, ale z organów najbardziej biorą w tym udział wątroba i pęcherzyk żółciowy, śledziona i żołądek.
Atak na stawy: bolesne, stałe obrzęki stawów, mrowienie. Osłabiona Śledziona zostaje przepełniona wilgocią, wilgoć opada, a mrowienie powoduje niedobór krwi Wątroby. Osłabiona wątroba uwalnia w ten sposób przestrzeń dla wewnętrznego lub zewnętrznego wiatru. Wiatr wewnętrzny tworzony jest przez nieopanowane emocje. Wiatr zewnętrzny wnika do organizmu dzięki osłabionej odporności Wei Qi.
Atak na Śledzionę i Żołądek: powstaje dzięki nieodpowiedniej diecie (zbyt dużo słodyczy, produktów mlecznych, tłustych i ostrych potraw, alkoholu) uczucie ucisku w klatce piersiowej i w żołądku, lepkie uczucie w ustach, uczucie połamanego, zmęczonego i ciężkiego ciała, papkowate cuchnące stolce, nudności, cuchnące pocenie się, żółty mocz, swędzenie czy pieczenie odbytu, swędzące, piekące upławy.
Zasady nie różnią się zbytnio od tych obowiązujących dla jadłospisów ukierunkowanych na usunięcie gorąca i wysuszenie wilgoci; zależy to od stosunku gorąca do wilgoci. Udziały składników pokarmowych są podobne do tych dotyczących gorąca w ogóle, jedynie z nieco mniejszym udziałem węglowodanów (20-30%) i większą ilością białek roślin strączkowych i sojowych zamiast zwierzęcych. Czy odpowiednie są surowe pokarmy, zależy od stopnia obecnej wilgoci. Reakcje poszczególnych osób będą się różnić i dlatego konieczne jest eksperymentowanie z różnymi proporcjami surowych, gotowanych i bogatych w węglowodany pokarmów. Ważną cechą jadłospisu w leczeniu wilgotnego gorąca jest wyeliminowanie określonych pokarmów, które pogarszają wilgotne gorąco, zwłaszcza alkoholu, serów, smażonych potraw i tłustego mięsa.
Jedz ogólnie mniej; lekkie proste posiłki, pewna ilość surowych pokarmów i soków; dostatek lekko ugotowanych warzyw liściastych.
Preferowany sposób przygotowania potraw: szybka obróbka na patelni wok, duszenie, blanszowanie, długie gotowanie.
Proso, pszenica, jęczmień, fasola adzuki, seler, marchew, szpinak, boćwina (szpinak rzymski), bakłażan, kapusta pekińska, pomidory, brokuły, groch, kalafior, szparagi, cytryny, żurawina, rukiew wodna, rukola, sałata głowiasta, rzodkiewka, biała rzodkiew (daikon), rośliny strączkowe, kiełki fasoli mung i lucerny, tofu, tempeh, zielona i czarna herbata, woda.
Rzadko: oliwa z oliwek, warzywa korzeniowe.
Fasola mung, kiełki fasoli mung i lucerny, seler, wodorosty, sałata głowiasta, tofu, warzywa liściaste, twardnik japónski (shiitake), herbata miętowa, herbata chryzantemowa, herbata z mniszka lekarskiego.
Fasola adzuki, fasola mung, herbata słodowa, seler, szparagi, rozcieńczony sok z cytryny, sok żurawinowy, borówki, arbuz, herbata z mniszka lekarskiego, zielona herbata.
Alkohol, tłuste jedzenie, smażone jedzenie, tłuste mięso, jajka, ser, cukier, skoncentrowane słodziki, czekolada, fast food, orzechy i nasiona (zwłaszcza orzeszki ziemne), chili, cynamon, imbir, czarny pieprz, czosnek, musztarda, chrzan, kawa, ocet, krewetki, skorupiaki, nadmierna ilość soli.
Należy unikać diety, która wspiera wilgoć, ale z drugiej strony wciąż musimy mieć się na baczności i nie wspierać gorąca.
Wzmacniamy Śledzionę wywarami z mięsa, warzyw i zbóż, preferujemy gotowaną dietę, którą uzupełniamy duszonymi lub blanszowanymi warzywami. Nie bójcie się dodać lekko ostrzejszych przypraw, które pomagają rozbić wilgoć (surowy imbir, szafran, tymianek, rozmaryn).
Wskazane jest odpowiednie nawadnianie, aby wesprzeć pracę pęcherza moczowego i wypędzić wilgoć na zewnątrz. Dla schłodzenia gorąca możemy pozwolić sobie na soki warzywne w godzinach popołudniowych, które nie są schłodzone i rozcieńczamy je wodą. Pijemy je w okresie letnim, aby schłodzić gorąco, ale nie wolno z tym przesadzać, aby nie ranić jeszcze bardziej Śledziony. Z warzyw wybierajcie seler, pietruszkę, buraki czerwone, unikajcie soku z ogórka, jest zbyt chłodny, a jeśli byście go pragnęli, to maksymalnie 1x w tygodniu i dodajcie do niego pieprz lub inne rozgrzewające przyprawy, aby wyeliminować jego ekstremalny chłód.
Dla wsparcia odprowadzenia wilgotnego gorąca możecie przygotować kurację z łzawicy. Stosujcie maksymalnie 1 miesiąc, a potem zróbcie 3 miesiące przerwy.
ŁZAWICA OGRODOWA (japońsko Hatomugi, chińsko Yi Yi Ren) jest jednym z najdłużej uprawianych zbóż na świecie. Była podstawą diety w starożytnym Egipcie, Palestynie czy Grecji. Te nasiona dzikiej trawy, które są podobne do jęczmienia, mają silne działanie oczyszczające i są używane do detoksykacji organizmu.
Działanie: detoksykacyjne i moczopędne, obrzęki, biegunki, zaburzenia trawienia, żółtaczka, dyzuria, guzy, bóle mięśni i stawów spowodowane wilgocią i wiatrem, spowalnia wzrost komórek nowotworowych, usuwa śluz, leczenie stanów zapalnych pęcherza moczowego, trądzik, pasożyty jelitowe.
Przygotowanie łzawicy
Torebkę z łzawicą wysypujemy na suchą rozgrzaną patelnię i ziarna prażymy, dopóki nie zaczną być wyczuwalne. Zostawiamy do wystygnięcia i wsypujemy do zamykanego słoika.
Gotujemy najlepiej 2x dziennie lub przynajmniej 1x dziennie. 2 łyżki stołowe łzawicy wsypujemy do szklanego dzbanka, dodajemy 4 plasterki surowego imbiru i gotujemy z 400 ml wody. Po doprowadzeniu do wrzenia zmniejszamy na minimum i lekko gotujemy 20 minut. Odcedzamy i wywar wypijamy.
Łzawicę przechowujemy w chłodnym miejscu i robimy z niej jeszcze drugi wywar, który gotujemy 30 minut, odcedzamy i wypijamy.
Łzawicy nie wyrzucajcie, można ją użyć jako dodatek do zupy, jako dodatek do risotto itp. Więcej o łzawicy wraz z przepisami znajdziecie na www.hatomugi.cz.

Charakterystyka i działanie grzybów według tradycyjnej medycyny chińskiej

Opis mieszanek ziołowych, działania według medycyny chińskiej oraz głównego zastosowania

Zalecenia dietetyczne, w tym poszczególne produkty spożywcze dla konkretnych obrazów klinicznych

Charakterystyka i działanie ziół według tradycyjnej medycyny chińskiej

Charakterystyka żywności i jej wpływ na poszczególne narządy

Podział ziół i grzybów według poszczególnych chorób