Czeska nazwa: soplówka jeżowata
Chińska nazwa: Hou Tou Gu 猴头菇
Japońska nazwa: Yamabushitake
Hericium erinaceus (soplówka jeżowata, niem. Igel-Stachelbart, jap. Yamabushitake, chiń. Hou Tou Gu, ang. Lion´s Mane/Bearded Hedgehog – lwia grzywa) to saprofit, ewentualnie łagodny pasożyt, tzn. wykorzystuje drzewo, na którym rośnie, dla własnych korzyści. Na pniach zranionych lub martwych drzew tworzy owocniki. Są one całkowicie unikalne i niepowtarzalne. Owocnik jako taki ma kulisty kształt, najczęściej średnicę od 7 do 15 cm, a odchodzą od niego miękkie wyrostki (kolce), które tworzą ową „lwią grzywę”, mogące powiększyć owocnik nawet do 40 cm. Hericium możemy znaleźć w Azji, Europie i Ameryce Północnej. Jak dotąd nie znaleziono go na kontynencie afrykańskim. W wolnej przyrodzie jego występowanie jest jednak rzadkie i znajduje się na czerwonej liście gatunków zagrożonych. Możliwa jest jednak sztuczna uprawa Hericium do celów komercyjnych, tworzenia suplementów diety oraz konsumpcji. Hericium jest pod tym względem bardzo poszukiwane, ponieważ w odróżnieniu od innych grzybów pozbawione jest pewnej goryczy i cierpkości. Ma więc słodkawy, bardzo delikatny smak. Jako lekarstwo Hericium stosowane jest od długich tysiącleci. Istnieją dowody na to, że używali go starożytni Chińczycy, a także Indianie Ameryki Północnej. W starożytnych Chinach Hericium wykorzystywano zwłaszcza ze względu na jego zdolność do harmonizowania żołądka i śledziony – uciski, bóle i pieczenie w obszarze żołądka, problemy trawienne, zgaga, cofanie się soków żołądkowych, nudności, odbijanie, nieświeży oddech, papkowate stolce, wzdęcia, wrzody żołądka itp. Starożytni chińscy i japońscy lekarze potrafili wykorzystać jego funkcję An Shen (uspokojenie ducha) i znali również jego korzystny wpływ na wzmocnienie funkcji mózgowych, np. przy demencji.
Indianie używali proszku z Hericium do tamowania krwawień.
Do książek przyrodniczych Hericium trafiło dopiero w XVIII wieku, a to dzięki J. B. F. Bulliardowi, który nadał mu nazwę Hydnum erinaseus. Za swoją obecną nazwę grzyb zawdzięcza Ch. H. Persoonowi, który w 1797 roku zmienił ją na Hericium erinaceus.
O Hericium mówi się dziś „naturalne pożywienie neuronów”. Hericium jest bowiem obecnie przedmiotem wielu badań, które analizują wpływ Hericium (a konkretnie jednego z jego składników, którym jest fitosterol erinacyna) na jego zdolność do stymulowania produkcji NGF (czynnika wzrostu nerwów). Niski poziom NGF ma wpływ na powstawanie choroby Alzheimera czy demencji. NGF to białko, które stymuluje wzrost i różnicowanie komórek nerwowych. Jest niezbędne do regeneracji uszkodzonych neuronów w tkance mózgowej (np. przy chorobie Alzheimera). NGF według najnowszych badań poprawia przeżywalność ludzi po przebytym zawale serca. Zmniejsza również ryzyko niewydolności serca.
Naukowcy z włoskiej Pawii w kwietniowym numerze czasopisma Psychoneuroendocrinology opublikowali swoje badanie na temat neurobiologii romantycznej miłości. Obserwowali stężenia substancji neurotroficznych w krwiobiegu osób, które były świeżo zakochane i porównywali je z wartościami zmierzonymi u „zdrowych” grup kontrolnych (osoby bez partnera lub żyjące w długotrwałym związku partnerskim). Odkryli, że w żyłach zakochanych płynie prawie dwukrotnie większa ilość czynnika wzrostu nerwów (NGF), a poziom tego czynnika wzrasta wraz z intensywnością zakochania. W związku z tym nasuwa się wścibskie pytanie, czy zwiększone występowanie tego białka w krwiobiegu nie może być skutkiem jego ostrego niedoboru w tkance mózgowej, co tłumaczyłoby wiele objawów towarzyszących intensywnemu zakochaniu. Zakochanych może pocieszyć fakt, że to hipotetyczne „uszkodzenie” mózgu nie jest prawdopodobnie trwałe, ponieważ wspomniane badanie wykazało, że poziom NGF po 12-24 miesiącach związku partnerskiego wraca do normalnego poziomu.
Si Qi (natura): neutralna
Wu Wei (smak): słodki, mdły
Gui Jing (tropizm): śledziona, żołądek, serce (według innych źródeł + wątroba, nerki lub wszystkie obiegi)
1, Problemy trawienne
2, Problemy neurologiczne i psychiczne
3, Działanie immunomodulacyjne i przeciwnowotworowe Hericium
podobnie jak w przypadku innych grzybów zalecam 5 dni stosowania i 2 dni przerwy
zwłaszcza jeśli rozwiązuje się problemy związane z układem odpornościowym
a, forma suszona
b, proszek
c, ekstrakt
d, nalewka
Grzyby mają wiele efektów, co wynika z faktu, że zawierają wiele biologicznie aktywnych, skutecznych substancji. Niektóre z nich wymienimy w dalszym tekście.
Związki cukrowe, polisacharydy
Polisacharydy i sacharydy są w grzybach najbardziej reprezentowane, są obecne głównie w błonach komórek grzyba. W zależności od składu, rozgałęzienia, masy cząsteczkowej mają różne efekty, opisuje się działanie przeciwnowotworowe, przeciw stresowi oksydacyjnemu, stymulujące odporność itp.
Polisacharydy w Hericium tworzą z jednej strony błonnik surowy, nierozpuszczalny w wodzie, który nie trawi się i jest pożywieniem dla naszych bakterii jelitowych, sprzyja im. Dalej są to polisacharydy, które wchłaniają się z przewodu pokarmowego. Do biologicznie najważniejszych należą glukany. Hericium zawiera zarówno rozgałęzione glukany β-1,3, jak i β-1,6. Do glukanów należą również galaktoksyloglukany. Przy omawianiu polisacharydów nie możemy zapomnieć o polisacharydzie HPB-3, który składa się z fukozy, d-glukozy i d-galaktozy, oraz o HEPF3 złożonym głównie z galaktozy i fukozy.
Oprócz złożonych sacharydów w Hericium znajdują się również pojedyncze sacharydy, tj. cukry, chodzi głównie o ramnozę, glukozę, galaktozę, arabitol, a także mannitol, który stosuje się w praktyce klinicznej jako diuretyk, tj. wspomaga wydalanie płynów z organizmu z moczem.
Glikoproteiny (związki sacharydów i białek)
Z Hericium naukowcy wyekstrahowali również glikoproteiny, które mogą stymulować układ odpornościowy i zapobiegać wzrostowi nowotworów. Jedną z najważniejszych jest HEG-5.

Charakterystyka i działanie grzybów według tradycyjnej medycyny chińskiej

Opis mieszanek ziołowych, działania według medycyny chińskiej oraz głównego zastosowania

Zalecenia dietetyczne, w tym poszczególne produkty spożywcze dla konkretnych obrazów klinicznych

Charakterystyka i działanie ziół według tradycyjnej medycyny chińskiej

Charakterystyka żywności i jej wpływ na poszczególne narządy

Podział ziół i grzybów według poszczególnych chorób