Pragniemy zaznaczyć, że poniższe informacje są osobistą opinią pana Milana Schirla, który jest terapeutą i zwolennikiem tradycyjnej medycyny chińskiej oraz zdrowego stylu życia. Pan Schirlo nie promuje tym samym żadnych konkretnych wyrobów ani producentów suplementów diety. Jednocześnie artykuł nie jest powiązany ze sprzedażą jakichkolwiek produktów. Informacje podaje w celu szerzenia ogólnodostępnej wiedzy, wniosków z badań naukowych, edukacji oraz własnych spostrzeżeń dotyczących witalnych grzybów i zdrowego stylu życia.
Ze względów legislacyjnych niektórych informacji nie mogę podawać. Dlatego tekst w niektórych punktach brakuje. Pracuję nad jego ponowną publikacją. Dziękuję za zrozumienie.
Łacińska nazwa: Laricifomes officinalis
Czeska nazwa: pniarek lekarski
Pniarek lekarski (Laricifomes officinalis, Polyporus officinalis, Fomitopsis officinalis
Agarikon, Quinine conk) należy do grzybów nadrzewnych z rodziny żagwiowatych. Występuje głównie na półkuli północnej, tj. preferuje raczej chłodniejsze temperatury. Znaleziono go zatem w Europie, np. w Alpach, Karpatach, ponadto występuje w Kanadzie, Rosji i chłodniejszych obszarach Azji.
Agarikon preferuje drzewa iglaste, mianowicie modrzewie. Na korze drzew tworzy się trwały, wieloletni owocnik (podaje się, że najstarsze owocniki miały nawet 75 lat), który przypomina słup lub kopyto. Owocnik może mieć nawet 60 i więcej centymetrów długości.
Młode, rozwijające się owocniki są miękkie i jasnobeżowe, żółtawe, białawe. Stopniowo jednak ciemnieją, a także twardnieją.
Grzyb jest wprawdzie jadalny, ale nie jest spożywany. Wynika to zarówno ze struktury, jak i smaku, który jest wyraźnie gorzki i nieprzyjemny. Mimo że Agarikon nie znalazł zastosowania w kuchni, jego popularność jest ogromna. Jest bowiem od stuleci używany jako środek leczniczy. „Od zawsze” suszy się go i mieli na proszek lub na większe kawałki, które wykorzystuje się do tworzenia herbat lub wywarów. W antycznych pismach z 65 roku naszej ery, napisanych przez Pedaniosa Dioskuridesa, Agarikon opisany jest jako lek, który pomaga pacjentom z gruźlicą czy ospą wietrzną, stosowano go również przeciwko nadmiernemu poceniu się oraz jako środek przeczyszczający. Bardzo popularny jest Agarikon w Iranie, gdzie jest nieodłączną częścią ich tradycyjnej medycyny. Tutaj nosi nazwę Gharikon i jest wykorzystywany w leczeniu rwy kulszowej, osłabienia mięśni, zapalenia oskrzeli i płuc, zaparć, bólów żołądka i złego trawienia, obniża gorączkę i łagodzi skutki ukąszeń owadów. Jest również stosowany jako diuretyk, tj. wspomaga tworzenie i wydalanie moczu.
Agarikon był używany także przez Indian Ameryki Północnej, zarówno jako lek, jak i środek podczas szamańskich rytuałów. Indianie wycinali z niego nawet figurki. Agarikon wykorzystywali jako środek, który ma efekt ściągający na naczynia krwionośne i przyspiesza zatem zatrzymanie krwawienia. Był ceniony także jako lek na choroby płuc, stosowany przy bólach stawów i mięśni, w postaci okładów.
1, Stymulacja układu odpornościowego i ochrona przed infekcją
2, Wsparcie leczenia raka
3, Działanie przeciwzapalne
4, Wsparcie trawienia
5, Astma
6, Detoksykacja
a, Grzyby w formie ekstraktów (zalecana forma stosowania)
Jeśli przyjmują Państwo grzyby w formie 30% ekstraktów, to zalecam:
Stosowanie profilaktyczne
Przy lżejszych problemach zdrowotnych
Przy poważniejszych problemach zdrowotnych
b, Grzyby w nalewce
c, Grzyby w formie proszku (powder, biomasa)
d, Suszone grzyby
Skład Agarikonu, substancje w miligramach na 100 gramów suchej masy. Skrót nd oznacza, że nie znaleziono śladów tego związku.
Nazwa substancji | owocnik (mg/100 g suchej masy) | grzybnia (mg/100 g suchej masy) |
Składniki indolowe | ||
l-tryptofan | 70.08 ± 6.16a | 8.06 ± 0.96a |
6-Metylo-d,l-tryptofan | 9.24 ± 1.34a,b | 0.53 ± 0.06a,b |
Melatonina | 1.51 ± 0.52a,b | 0.34 ± 0.03a,c |
5-Hydroksy-l-tryptofan | * | 517.99 ± 5.29a,b,c |
Składniki fenolowe | ||
kwas p-hydroksybenzoesowy | 0.07 ± 0.00 | * |
Katechina | nd | 58.37 ± 0.9 |
Kwas galusowy | nd | 0.09 ± 0.0 |
Aminokwasy | ||
Fenyloalanina | nd | 346.48 ± 4.0 |
Sterole | ||
Ergosterol | 52.97 ± 0.21 | 102.02 ± 0.44 |
Nadtlenek ergosterolu | * | * |
Bioelementy | ||
Cynk | 9.62 ± 0.42 | 15.34 ± 0.55 |
Miedź | 3.22 ± 0.31 | 0.72 ± 0.04 |
Żelazo | 4.15 ± 0.12 | 12.06 ± 1.37 |
Magnez | 189.5 ± 2.69 | 218.9 ± 12.13 |
Składnik | działanie przeciwdrobnoustrojowe/przeciwpasożytnicze |
kwas eburikowy | – |
kwas sulfurenowy | – |
Kwas fomefficinowy A-E | – |
Kwas wersisponowy D | – |
Kwas fomefficinowy F,G | – |
Kwas dehydroeburikowy | – |
Kwas dehydrosulfurenowy | – |
Kwas 3-ketodehydrosulfurenowy | – |
Fomefficinol A-B | – |
Fomlakton A-C | – |
Obtusifoldienol | – |
Eburikodiol | – |
(3β,5α,6β)-3,6-dihydroksy-4,4,14-trimetylo-Pregn-8-en-20-on | – |
3α-hydroksy-4,4,14α-trimetylo-5α-pregn-8-en-20-on | – |
Eburikal | – |
Kwas agarikowy | – |
Kwas laricinolowy | – |
Kwas officinalic | – |
2H-6-chloro-2-okso-4-fenylo-1-Benzopiran-3-karboksylowy ester etylowy | przeciwdrobnoustrojowe |
6-Chloro-4-fenylo-kumaryna | przeciwdrobnoustrojowe |
Kwas officimalowy A-H | – |
Fomitopsin A | – |
Fomitopsin C | – |
Fomitopsin F, G, H | Trypanocydowe |
Demalonyl fomitopsin H | Trypanocydowe |
Ester etylowy Fomitopsin D | Trypanocydowe |
kwas 3-acetyloksylanosta-8, 24-dien-21-owy | – |
(25S)-(+)-12α-hydroksy-3α-malonyloksy-24-metylolanosta-8,24(31)-dien-26-owy kwas | – |
kwas 15α-hydroksy-3-okso-24-metylenolanosta-7,9(11)-dien-21-owy | Trypanocydowe |
t-Z-trans-zeatyna | – |
c-Z-cis-zeatyna | – |
ZR-rybozyd zeatyny | – |
glukozyd zeatyny | – |
Girometta C. Antimicrobial properties of Fomitopsis officinalis in the light of its bioactive metabolites: a review. Mycology. 2018;10(1):32-39. Published 2018 Oct 25. doi:10.1080/21501203.2018.1536680
W wyliczeniu brakuje także ważnych polisacharydów. W Agarikonie są to głównie manofukogalaktany, są złożone z wielu monosacharydów. Zawierają głównie galaktozę, fukozę i mannozę. W Agarikonie są także „klasyczne” beta glukany.
Agarikon jest z jednej strony częścią wielu tradycyjnych medycyn, a z drugiej strony wiele jego działań jest potwierdzanych w badaniach. Niektóre z nich wspomnimy.
Waill A Elkhateeb, Ghoson M Daba, Marwa O Elnahas, Paul W Thomas. Fomitopsis officinalis mushroom: ancient gold mine of functional components and biological activities for modern medicine. Egyptian Pharmaceutical Journal 18(4):285-289
Drobnoustroje, które mogą powodować choroby zakaźne, są wszędzie wokół nas. Zależy głównie od układu odpornościowego, czy potrafi odeprzeć ich napór. To, że nie chorujemy, nie oznacza, że nie złapalibyśmy drobnoustroju. Po prostu jest natychmiast likwidowany.
Agarikon ma wyraźne działanie przeciwdrobnoustrojowe.
Potrafi uprzykrzyć życie wirusom. Potrafi ograniczyć ich wejście do komórki, ograniczyć aktywność ich enzymów, przez co ograniczy ich replikację, tj. namnażanie. Agarikon był testowany przeciwko wirusowi ospy, zapalenia wątroby typu C, wirusom opryszczki, wirusom grypy. Potrafi nawet niszczyć wirusa ptasiej grypy.
Wykazano także działanie przeciwbakteryjne. Jeśli do bakterii doda się Agarikon, przestają się namnażać i umierają. A to nawet Mycobacterium tuberculosis, które powoduje gruźlicę. Ta bakteria jest niezwykle odporna, do jej eliminacji konieczne jest użycie nawet 4 antybiotyków naraz. Agarikon dalej niszczy gronkowca złocistego, Escheria coli, Streptococcus pneumoniae (pneumokok), Enterococcus feacalis, Pseusomonas aeruginosa, Klebsiela pneumoniae, Listeria monocytogenes, Salmonella typhimurium itd.
Agarikon działa także przeciwko pleśniom i drożdżakom, np. przeciwko Candida albicans i Alternaria solani, Fusarium oxysporum i Aspergillus terreus.
Agarikon ma także działanie przeciwpasożytnicze. Zostało ono wykazane przeciwko Trypanooma congolense. Chodzi o pasożyta spokrewnionego z trypanosomą, która u ludzi wywołuje śpiączkę afrykańską.
Agarikon zawiera składniki, które wpływają na funkcjonowanie układu odpornościowego, który jest niezbędny dla naszego zdrowia.
Agarikon potrafi wzmocnić odpowiedź immunologiczną. Za to odpowiedzialne są głównie polisacharydy. Pod wpływem Agarikonu zwiększa się aktywność komórek odpornościowych, produkują więcej cytokin, u makrofagów wzmacnia się zdolność pochłaniania obcego materiału czy uszkodzonych części komórek, lepiej zabijają pochłonięte drobnoustroje itd.
Agarikon nie ma tylko działania wzmacniającego odporność, ale potrafi tłumić niepożądane stany zapalne. Chociaż stan zapalny jest procesem leczniczym, jeśli jest nieadekwatny, długotrwały może prowadzić do uszkodzenia tkanek. Widzimy to także przy autoimmunologicznych i alergicznych stanach zapalnych. Działanie tłumiące mają głównie triterpenowe lanostany, do których zaliczają się kwasy officinomalonowe i fomitopsin A.
Choroby nowotworowe wciąż przybywają. Mimo nowych procedur leczniczych istnieją pacjenci, którzy ulegają chorobie, a leczenie samo w sobie jest bardzo wymagające. Naukowcy zatem szukają substancji, które mają działanie przeciwnowotworowe, ale nie uszkadzają zdrowych komórek ciała.
Działanie Agarikonu było testowane na raku piersi, wątroby, płuc, kostniakomięsaku i szyjki macicy. Jeśli do tych komórek dodano Agarikon, przestały się namnażać i zaczęły umierać. Za tym efektem stoją głównie triterpeny lanostanowe jak fomitopsin C.
Przeprowadzono także próby na zwierzętach z chorobami nowotworowymi. Część zwierząt leczono Agarikonem, a część nie. Porównywano, jak nowotwór zachowywał się podczas badania. U myszy, które otrzymywały Agarikon, doszło do zmniejszenia nowotworu, były w nim widoczne nekrozy, tj. obumieranie. Dawki 20 mg/l mogą obniżyć wzrost nowotworu o ponad 65 %.
Oprócz bezpośredniego działania na komórki nowotworowe Agarikon ogranicza także tworzenie nowych naczyń krwionośnych, które komórki nowotworowe stymulują. Komórki nowotworowe wymagają większego dopływu energii, a to zapewnia im odpowiednie ukrwienie. Ograniczenie tworzenia nowych naczyń, które ukrwiają nowotwór, ogranicza także wzrost nowotworu.
Nie możemy pominąć także faktu, że Agarikon zwiększa aktywność układu odpornościowego, a więc także odporność przeciwnowotworową.
Agarikon ma dzięki swoim składnikom działanie antyoksydacyjne, tj. ogranicza stres oksydacyjny, przez co spowalnia procesy degeneracyjne i obniża ryzyko powstania chorób nowotworowych.
Wykazano także, że tłumi aktywność trombiny, obniża zatem tworzenie zakrzepów, tj. krzepnięcie krwi

Charakterystyka i działanie grzybów według tradycyjnej medycyny chińskiej

Opis mieszanek ziołowych, działania według medycyny chińskiej oraz głównego zastosowania

Zalecenia dietetyczne, w tym poszczególne produkty spożywcze dla konkretnych obrazów klinicznych

Charakterystyka i działanie ziół według tradycyjnej medycyny chińskiej

Charakterystyka żywności i jej wpływ na poszczególne narządy

Podział ziół i grzybów według poszczególnych chorób